GRZYBICE ZEWNĘTRZNE

Objawy grzybicy u dzieci są najczęściej lekceważone przez personel medyczny i leczone miejscowo w sposób objawowy. Ten sposób postępowania może być groźny w skutkach, ponieważ zewnętrzny obraz choroby może być jedynie objawem zakażenia wewnętrznego organizmu. W każdym przypadku pojawienia się grzybicy u dzieci należy przyjąć, iż są one objawem grzybicy ogólnoustrojowej.

PLEŚNIAWKI

Pleśniawki są zapaleniem jamy ustnej, przeważnie pojawiającym się u noworodków zakażonych podczas porodu grzybami Candida pochodzących z narządów rodnych matki.
Pierwsze objawy choroby pojawiają się dopiero po kilku dniach od zakażenia i zajmują podniebienie, policzki, dziąsła i język. W obrębie błony śluzowej jamy ustnej, gardła i na języku tworzą się biało- szare, powierzchniowe naloty przypominające zsiadłe mleko. W cięższych przypadkach zmiany mogą przechodzić na przełyk (utrudniając przełykanie), powodować chrypkę, a nawet zając oskrzela, utrudniając oddychanie.
Leczenie z reguły polega na leczeniu ogólnoustrojowym.

INWAZYJNA POSTAĆ GRZYBICY U NOWORODKÓW

Dziecko może ulec zakażeniu już w łonie matki, najczęściej w ostatnim trymestrze ciąży, ale takie infekcje nie są częste. Zarażona matka może przekazać nienarodzonemu jeszcze dziecku komórki drożdżaka Candida. Wrotami tego zakażenia może być pochwa, zaś sprzyja mu przedwczesne uszkodzenie błon płodowych i wcześniactwo. Istnieją przypuszczenia, ze system immunologiczny dziecka zakażonego w trakcie rozwoju płodowego rozpoznaje komórki drożdżaka jako swoja własna tkankę, i stad po porodzie nie reagują na jego ekspansje. Inwazyjna postać grzybicy u noworodków jest bardzo poważnym schorzeniem i przyczyna sepsy. Szczególnie niebezpieczna dla wcześniaków jest infekcja grzybem patogennym Candida albicans. Infekcja ta może doprowadzić do rozwoju grzybicy ogólnoustrojowej i zgonu w kilka dni po porodzie.
Leczenie grzybicy u noworodków powinno odbywać się w warunkach szpitalnych.

GRZYBICA U DZIECI URODZONYCH W CZASIE

U dzieci urodzonych w czasie i z normalną wagą, sygnałem alarmowym zakażenia grzybiczego są tzw. atopowe (niedomowego pochodzenia) zapalenia skóry oraz pleśniawki w jamie ustnej. Ściana jelita małego dziecka jest niedojrzała biologicznie i tym samym nieszczelna. Fizjologicznie umożliwia przenikanie przeciwciał zawartych w mleku matki do organizmu dziecka, ale jest na tyle szczelna, że chroni jego organizm przed patogenami. Ochrona ta może okazać się jednak niewystarczająca wobec infekcji rozwoju grzyba Candida.

Objawy jakie zauważ się w początkowym okresie łagodne i najczęściej związane z obecnością pleśniawek w obrębie jamy ustnej. W późniejszym okresie obserwuje się słabszy przyrost masy ciała, wzdęcia kolki jelitowe, częste oddawanie cuchnących stolców. Na skórze pojawiają się wykwity krostowe i grudkowe, wyprzenia zapalne w obrębie pachwin, podrażnienie i zaczerwienienie skóry w okolicy odbytu. Spada odporność organizmu a wzrasta podatność na infekcje bakteryjne i wirusowe. Podawanie antybiotyku przeciwbakteryjnego zaostrza opisane objawy. Z powodu nieszczelności fizjologicznej błony śluzowej jelit, po wprowadzeniu do diety mleka krowiego czy innego obcogatunkowego białka, może pojawić się skumulowana reakcja alergiczna organizmu na to białko oraz na substancję organiczne zawarte w grzybni grzyba candida, który zainfekował organizm. Na uaktywnienie alergii wpływają wytworzone przez grzyby Candida nadżerki błony śluzowej przewodu pokarmowego, przez które przenikają do wnętrza organizmu związki organiczne mające charakter alergenów. Alergia objawiać się może zapaleniem atopowym skóry, stanem skurczowym mięśniówki oskrzeli. Język jest najczęściej obłożony białym nalotem, może pojawić się świąd i zaczerwienienie w okolicy odbytu.

LECZENIE GRZYBICY U DZIECI URODZONYCH O CZASIE

Leczenie grzybicy u dziecka urodzonego o czasie sprowadza się do leczenia ogólnoustrojowego i stanu miejscowego. Leczenie ogólne dziecka przypomina leczenie dorosłego człowieka i polega na wzmacnianiu systemu odpornościowego, przy jednoczesnej eliminacji z organizmu grzyba Candida. Do ukończenia pierwszego roku życia nie należy stosować w leczeniu u dzieci preparatów o działaniu grzybobójczym, ze względu na niedojrzałość wątroby.
Zawsze należy podawać związki witaminowo- mineralne w zalecanej dawce. Niestety zespoły witamin i minerałów nie zawierają odpowiednich dawek leczniczych metali chelatowanych, wiec należy uzupełniać ich dawkę do wymaganej w procesie leczenia grzybicy. Należy pamiętać o codziennym podawaniu dzieciom probiotyków. Do diety należy wprowadzić także nienasycone kwasy tłuszczowe pod postacią tranu w płynie, oleju z siemienia lnianego.

GRZYBICA UKŁADU MOCZOWEGO DZIECI

Grzybica układu moczowego zagrażająca życiu występuje najczęściej u noworodków i niemowląt z niską wagą urodzeniową i zaliczana jest do grupy grzybic ogólnoustrojowych. Zakażenie może być egzogenne (rozwijające się w wyniku zakażenia grzybami z zewnątrz przez założony na stałe cewnik moczowy, przedłużoną intubację) i endogenne (krwiopochodne) poprzez wprowadzony na stałe cewnik naczyniowy czy iniekcje.
Skąpomocz lub zatrzymanie moczu mogą być pierwszymi objawami rozwoju zakażenia grzybiczego w obrębie nerek, ale nie SA one charakterystyczne wyłącznie dla rozwoju tej choroby.