Infekcje układu moczowego spowodowane zakażeniem grzybem Candida spotykane są stosunkowo często i są jednym z objawów ogólnego zakażenia organizmu. Bliskość anatomiczna końcowego odcinka jelita grubego i pęcherza moczowego sprzyja przeniesieniu się zakażenia i stanu zapalnego z jelita na drogi moczowe i narządy płciowe.
Inną drogą szerzenia się zakażenia jest droga krwiopochodna poprzez rozsiew komórek drożdżaka w przypadku infekcji narządów wewnętrznych.

GRZYBICA NEREK

Grzybica nerek jest rzadko spotykaną chorobą. Do jej wystąpienia przyczynia się najczęściej grzyb Candida albicans lub Candida krusei.
Patogenność grzybów wynika z destrukcyjnego, mechanicznego działania grzybni na tkanki nerek oraz wytwarzania przez nie endotoksyn i enzymów uszkadzających nie tylko ten narząd ale również inne narządy wewnętrzne.
W połowie przypadków do zakażenia dochodzi na drodze krwiopochodnej, podczas wykonywania iniekcji. Komórki drożdży po przedostaniu się do krwi docierają do pętli nefronu (podstawowej struktury nerki), stąd przechodzą przez ścianę naczyń włosowatych do przestrzeni zewnątrzkomórkowej, tam kiełkują, wytwarzają grzybnię i wywołują zapalenie nerek i/lub wytworzenie się ropnia w części korowej nerek. Choroba może przybrać formę ostrą lub przejść w postać przewlekłą.
Inną drogą zakażenia i rozprzestrzeniania się infekcji na nerki jest infekcja grzybicza uszkodzonej błony śluzowej cewki moczowej w następstwie częstego cewnikowania pęcherza moczowego lub założonego na stałe cewnika Foley’a, skąd zakażenie przenosi się na pęcherz moczowy, moczowody, miedniczki nerkowe i dalej przechodzi na nerki.

Dominującym objawem zakażenia grzybiczego nerek jest ból w okolicy nerek i pieczenie w cewce moczowej. Z reguły, mimo przykrych objawów ogólnych, nie stwierdza się zmian w badaniu ogólnym moczu, a posiew bakteryjny i mikologiczny najczęściej jest jałowy. Bardzo rzadko w badaniu mikroskopowym moczu stwierdza się obecność komórek drożdży.

GRZYBICA CEWKI MOCZOWEJ I PĘCHERZA MOCZOWEGO

Objawy chorobowe grzybiczego zapalenia cewki moczowej to przede wszystkim pieczenie w cewce moczowej, częstomocz i bolesność podczas oddawania moczu. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania mikroskopowego wydzieliny z cewki moczowej oraz posiewu mikologicznego - z reguły wynik jest negatywny.

Zakażenie cewki moczowej u kobiet występuje częściej niż u mężczyzn z przyczyny anatomicznej - cewka moczowa kobiet jest krótsza niż u mężczyzn i leży w bezpośrednim sąsiedztwie zakażonej grzybicą pochwy i jelita grubego.

GRZYBICA GRUCZOŁU KROKOWEGO

Czynnikiem infekującym gruczoł krokowy jest najczęściej drożdżak Candida albicans.
Grzybicze zapalenie gruczołu krokowego coraz częściej występuje u młodych, czynnych seksualnie mężczyzn. Zakażony drożdżakiem mężczyzna może podczas stosunku płciowego zainfekować nasieniem partnerkę.
Wystąpieniu tej infekcji u obłożnie chorych mężczyzn sprzyja założony na stałe cewnik moczowy i zaleganie moczu w pęcherzu moczowym.
Drożdżak jako przyczyna zakażenia gruczołu krokowego nie jest najczęściej brany pod uwagę. Chorzy skarżą się na pobolewania okolicy podbrzusza, krocza, odbytu, moszny i ud. Mogą także występować zaburzenia w oddawaniu moczu z częstomoczem i bolesnym jego oddawaniem oraz osłabionym i przerywanym strumieniem moczu. Czasami dochodzi do zaburzeń ejakulacji - bolesnego i/lub przedwczesnego wytrysku. Pojawić się może skąpa, śluzowa wydzielina z cewki, niechęć do kontaktów seksualnych, a także impotencja.
Komórki grzyba w wydzielinie z gruczołu krokowego można wykryć w badaniu mikroskopowym i posiewie mikologicznym nasienia
W badaniu USG stwierdza się powiększenie płatów prostaty, ogniska stanu zapalnego, zwłóknienia miąższu oraz ogniska zwapnienia. Choroba ta grozi bezpłodnością.