Coraz częściej u dzieci i dorosłych, pojawiają się objawy porannego kaszlu z odkrztuszaniem lepkiej, szarej lub szarobrązowej galaretowatej wydzieliny o nieprzyjemnym zapachu, uczucie ciała obcego w gardle, nieustanne przełykanie śliny oraz chrząkanie. Do tego dochodzą problemy z porannym obrzękiem nosa i paradoksalnie wodnisty katar. Objawy te są traktowane przez lekarzy jako alergie i infekcje bakteryjne i najczęściej leczone są antybiotykami i preparatami chemicznymi. Rzecz jasna, bez efektu, gdyż są wywołane przez grzyby Candida oporne na działanie tych leków.
Przyczyną chorób układu oddechowego i związane z nimi objawy powodowane są przez Candida albicans.

GRZYBICA TCHAWICY I OSKRZELI

Grzybica tchawicy i oskrzeli pojawia się najczęściej u ludzi z osłabionym systemem odpornościowym oraz u osób przewlekle chorych, długotrwale utrzymywanych przy życiu. Chorobę tę wywołuje grzyb Candida albicans, rzadziej inne gatunki chorobotwórcze.

Do zakażenia najczęściej dochodzi na drodze krwiopochodnej, w wyniku rozsiewu komórek drożdżaka z innych ognisk grzybiczych, istniejących wewnątrz organizmu. Grzybicy tej towarzyszy kaszel, krwioplucie i wykrztuszanie śluzowej, galaretowanej wydzieliny, często podbarwionej na brązowo. Ma ona bardzo nieprzyjemny, charakterystyczny zapach ropy i zgnilizny. Rozpoznanie tej choroby jest możliwe podczas bronchoskopii, kiedy widoczne są białe naloty pokrywające błonę śluzową tchawicy i oskrzeli. Objawem towarzyszącym tej chorobie są częste pleśniawki jamy ustnej. W przypadkach nie leczonych choroba ta może przejść na tkankę płucną. Rokowanie w przypadkach leczonych jest dobre.
Rozpoznanie ustala się na podstawie badań mikologicznych materiału pobranego podczas wykonywania bronchoskopii.

GRZYBICA PŁUC

Grzybica płuc powstaje jako następstwo przejścia grzybicy z oskrzeli na tkankę płucną lub jest następstwem rozsiewu komórek drożdżaków w grzybicy ogólnoustrojowej. Towarzyszy tej chorobie gorączka, suchy kaszel, wykrztuszanie śluzowej wydzieliny, często podbarwionej na brązowo i narastająca duszność. Chorzy najczęściej są w ciężkim stanie. Zmiany w obrazie radiologicznym są rozsiane, przypominające gruźlicę prosówkową, i mogą zajmować cały płat płuca. W obszarze płuc mogą pojawiać się pojedyncze ropnie. U osób nie leczonych oraz ze znacznie osłabionym systemem odpornościowym, choroba ta może doprowadzić do zgonu.

GRZYBICA OPŁUCNEJ

Grzybica opłucnej nie jest izolowanym zakażeniem, lecz towarzyszy ropniakom opłucnej powikłanych przetoką oskrzelową. Zakażenie zwykle przebiega z gorączką i ogólnym osłabieniem. W treści ropnej pobranej z przetoki stwierdza się obecność licznych komórek drożdżaków oraz fragmenty strzępków grzybni.
Leczenie grzybic układu oddechowego
Leczenie grzybicy płuc i opłucnej powinno odbywać się wyłącznie w warunkach szpitalnych ze względu ciężki przebieg schorzenia oraz możliwość pojawienia się powikłań.
Leczenie grzybicy tchawicy, oskrzeli może odbywać się ambulatoryjnie, ale jest trudne i uciążliwe. Chorobę tę należy leczyć wprowadzając odpowiedni rodzaj diety i stosując preparaty o ogólno-ustrojowym działaniu przeciwgrzybiczym oraz służących do leczenia stanu miejscowego.
Leczenie antybiotykami przeciwgrzybiczymi nie przynosi trwałego efektu, jeżeli jednocześnie nie zastosuje się leczenia wzmacniającego ogólną odporność organizmu. Po zastosowaniu wyłącznie antybiotyków przeciwgrzybiczych, nawrót choroby następuje po kilku tygodniach od chwili zakończenia kuracji, z czym spotykam się wielokrotnie u pacjentów zgłaszających się do mnie, po wielokrotnych próbach leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego.
Dobrym sposobem doraźnego i szybkiego wzmocnienia ogólnej odporności organizmu w przypadku powikłania infekcja bakteryjną jest stosowanie preparatów wyprodukowanych na bazie jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea).

GRZYBICZE SCHORZENIA LARYNGOLOGICZNE

Najczęściej spotykanym grzybiczym schorzeniem laryngologicz¬nym jest zapalenie zatok przynosowych i gardła. Według badań amerykańskich, grzyby spotyka się w mieszanej florze bakteryjnej pobranej z zatok w około 90% przypadków. Problem zakażenia grzybami Candida nosa, gardła i zatok przynosowych obserwuję u co najmniej połowy moich pacjentów. Schorzenia te są bardzo przykre ze względu na ich objawy, przewlekłość i długość czasokresu uzyskania istotnej poprawy.

GRZYBICA UCHA ŚRODKOWEGO (PERLAK)

Grzybica ucha środkowego jest schorzeniem rzadszym niż grzybica ucha zewnętrznego. Najczęściej jest powikłaniem przewlekłego bakteryjnego zapalenia ucha wewnętrznego lub rozwija się w ranie pooperacyjnej po 1 - 2 latach od wykonania zabiegu. Głównym objawem choroby jest upośledzenie słuchu o różnym nasileniu, połączone z szumem w uchu i obecnością wydzieliny. W badaniu przedmiotowym zwykle stwierdza się polip wyrastający z jamy bębenkowej oraz obfitą śluzowo-ropną wydzielinę.

GRZYBICA JAM NOSA I ZATOK PRZYNOSOWYCH

Czynnikiem etiologicznym tych schorzeń jest Candida albicans, Candida parapsibsis, Candida krusei, Candida tropkals i Candida gwEerrnondii. Objawy choroby dotyczą głównie nosa i zatok szczękowych i są nimi: poranny obrzęk nosa, stale utrzymująca się cuchnąca wydzielina, poranny obrzęk twarzy oraz silne bóle głowy w okolicy czoła i oczodołów. Do tych objawów niekiedy dołącza się katar - wodnisty lub gęsty śluzowy, często zabarwiony na biało, żółto lub brązowo. Niewątpliwie na stan zapalny zatok nakładają się objawy alergii, które przypominają pyłkowicę.
Dolegliwości te zaostrzają się w wilgotnym zimnie, przegrzanych pomieszczeniach, przy zmianach ciśnienia atmosferycznego oraz w wilgotnych klimatyzowanych pomieszczeniach.

Leczenie grzybicy jam nosa i zatok przynosowych

Zapalenie grzybicze jam nosa i zatok przynosowych jest jednym z licznych objawów infekcji ogólnoustrojowej organizmu, a zatem stosuje się preparaty przeciwgrzybicze o działaniu ogólnoustrojowym i wspomagające o działaniu miejscowym.
Do leczenia miejscowego stanu zapalnego i nadżerek błony śluzowej nosa służą krople wykonane z soku z aloesu oraz roztwory koloidalne srebra, cynku i miedzi.

Metoda zakrapiania nosa: rano, odchylając głowę mocno do tyłu, zakroplić kroplami lewą dziurkę nosa, prawą natomiast roztworem koloidalnym metalu - ilość kropli wedle potrzeby. Wieczorem postępujemy odwrotnie.
Pamiętać jednak należy o tym, że jeden rodzaj koloidalnego metalu można stosować nie dłużej niż 21 dni i po tym czasie należy zamienić go na roztwór z innym metalem.
Zakrapianie nosa w ten sposób przynosi bardzo dobre efekty. Wynikiem stosowania tej kuracji jest zlikwidowanie stanu zapalnego i uszczelnienie błony śluzowej nosa, co zapobiega wnikaniu przez nią substancji organicznych i nieorganicznych o charakterze alergenów
W celu szybkiego odblokowania obrzękniętych i zablokowanych ujść zatok przynosowych polecam wykonywanie tak prostych i skutecznych zabiegów jakimi są inhalacje parowe. Dzięki tej metodzie staje się możliwe wprowadzenie do dróg oddechowych odpowiednich leków docierających do zatok i najdrobniejszych oskrzelików.

GRZYBICA GARDŁA I MIGDAŁKÓW PODNIEBIENNYCH

Grzybicę gardła i migdałków podniebiennych wywołują najczęściej grzyby Candida albicans, a także Candida krusei oraz Candida tropicals. Schorzenia te mogą przebiegać w postaci ostrej lub przewlekłej.

Postać ostrą cechuje ból gardła, podwyższona temperatura ciała, ogólne osłabienie, brak łaknienia i suchy kaszel. Migdałki podniebienne są powiększone, rozpulchnione, a na ich powierzchni widoczne są drobne, punkcikowe, biało-kremowe, lśniące naloty. Po mechanicznym usunięciu tych nalotów błona śluzowa nie krwawi. Niekiedy migdałki podniebienne pokrywa gruby, jednolity kożuch, który krwawi przy próbie oderwania go. Węzły chłonne podżuchwowe i szyjne są znacznie powiększone i bolesne.

W przewlekłej grzybicy gardła charakterystycznym objawem jest uczucie przeszkody w gardle i stany podgorączkowe. Migdałki w badaniu bezpośrednim są średniej wielkości, a przy ucisku wypływa z nich treść ropna. Łuki podniebienne są przekrwione. Niekiedy węzły chłonne szyjne i podżuchwowe są powiększone i bolesne.

Leczenie grzybicy gardła i migdałków podniebiennych
Grzybica gardła i migdałków jest rozpoznawana zwykle jako infekcja bakteryjna. Zastosowane antybiotyki przeciwbakteryjne nie przynoszą spodziewanego efektu, i w końcu dochodzi do samoistnego ustąpienia ostrego stanu zapalnego, który przechodzi w stan przewlekły. Migdałki po leczeniu są zawsze bardzo bolesne, obrzęknięte, a krypty są wypełnione żółtą treścią o bardzo nieprzyjemnym zapachu zgniłego mięsa.

Grzybicę gardła i migdałków należy traktować jako schorzenie ogólnoustrojowe, ponieważ zaobserwowałem, że zawsze współistnieje z innymi grzybiczymi schorzeniami narządów wewnętrznych. Leczenie polega więc na zastosowaniu preparatów o przeciwgrzybicznym działaniu ogólnoustrojowym.

GRZYBICA KRTANI

Najczęstszym czynnikiem wywołującym grzybicę krtani jest Candida albicans. Występuje zwykle jako grzybica towarzysząca zmianom w oskrzelach.
Dominującym objawem grzybicy krtani jest chrypka, często prowadząca do bezgłosu, oraz niekiedy trudności w połykaniu. W badaniu bezpośrednim stwierdza się na nagłośni i fałdach głosowych rozległe i grube tarczki o kolorze biało-żółtym. Wokół nich błona śluzowa jest zmieniona zapalnie z widocznymi na jej powierzchni ziarnistościami.

Leczenie grzybicy krtani
Grzybicze zapalenie krtani należy traktować i leczyć jako schorzenie ogólnoustrojowe, ponieważ z reguły współist¬nieje z objawami grzybicy ze strony innych narządów wewnętrznych. W przypadku, gdy wystąpi jako schorzenie izolowane, istnieje nie¬bezpieczeństwo przeniesienia zakażenia na cały organizm.