Właściwe stosowanie diety u dzieci ma podstawowe znaczenie w walce z zakażeniami grzybiczymi. Dieta dzieci zakażonych grzybem Candida powinna być inna niż dorosłych. Młody organizm cechuje szybszy metabolizm, szybsza przemiana wodno-elektrolitowa, znacznie większe zużycie glukozy i tłuszczów jako materiału energetycznego oraz białek służących do budowy organizmu. Powinna więc zawierać pokarmy, które zaspokoją jego wszystkie potrzeby żywieniowe niezbędne dla wzrastania i rozwoju. Zbytnie ograniczenie w diecie węglowodanów spowoduje istotne zaburzenia funkcjonowania mózgu, takie jak ospałość, brak energii, niepokój oraz silne rozdrażnienie. Należy więc zawsze pamiętać o tym, że niedożywienie spowodowane niewłaściwym stosowaniem diety ubogiej w węglowodany może wywołać efekt odwrotny od zamierzonego - osłabienie funkcjonowania systemu odpornościowego, brak możliwości skutecznego blokowania rozwoju grzybicy w organizmie.
Z powodu możliwości popełnienia błędów w żywieniu przez rodziców, dziecko leczone na grzybicę powinno pozostawać pod stałą opieką pediatry.

DIETA DZIECKA DO 1 ROKU ŻYCIA

Odżywianie jest podstawą prawidłowego wzrostu i rozwoju zdrowego dziecka. Pierwsze miesiące życia niemowlęcia to okres szczególny, w którym rozwój odbywa się bardzo intensywnie. W ciągu pierwszych 6 miesięcy dziecko podwaja, a do końca 12 miesiąca potraja wagę urodzeniową - z 3 kg do 9 i rośnie około 25 cm. Również mózg niemowlęcia zwiększa swoją masę aż trzykrotnie. Nic dziwnego, że na tym etapie rozwoju zapotrzebowanie dziecka na składniki odżywcze, witaminy i minerały jest wyjątkowo duże. Najlepszym pokarmem dla małego dziecka jest mleko matki, ponieważ jest optymalnie dostosowane pod względem zawartości węglowodanów, białka, witamin, tłuszczów i składników mineralnych. Zawarte w pokarmie kobiecym składniki wspomagają trawienie, mają działanie przeciwutleniające i przeciwzakaźne, zwiększają odporność dziecka na zakażenia układu pokarmowego i oddechowego oraz zapobiegają alergiom. Mleko matki przez pierwsze 6 miesięcy zaspokaja wszystkie potrzeby żywieniowe niemowlęcia. W przypadku przejścia na karmienie sztuczne w okresie leczenia grzybicy Candida, można zastosować wyłącznie mleko hydrolizowane oparte na białku soi.
Kończące szósty miesiąc życia niemowlę wymaga wprowadzania dodatkowych posiłków. Jako pierwsze wprowadzane są posiłki bezmleczne. W okresie stopniowego ograniczania karmienia piersią, do diety dziecka należy wprowadzać pokarmy nieprzetworzone, a jeśli nie są początkowo akceptowane, to należy ponawiać co jakiś czas próbę ich podawania. Niemowląt i małych dzieci nie należy zmuszać do jedzenia, jeśli nie są głodne, ani przekarmiać. Mają już dobrze wykształcony mechanizm regulujący ilość spożywanego pożywienia. Należy im pozwolić na samodzielne decydowanie o wielkości posiłków, o ile ich wzrastanie i rozwój są prawidłowe. Nie należy ich zmuszać do ukończenia posiłku, gdyż ilość spożywanych jednorazowo kalorii może okazać się zbyt duża. Przymuszanie do jedzenia może wywołać efekt odwrotny - niechęć do spożywania posiłków.
Rodzice powinni decydować o tym co i kiedy dziecko będzie spożywać, natomiast dziecko ma zdecydować o tym, czy chce jeść i jak dużo chce zjeść.
Należy nie zapominać o podawaniu dziecku zup jarzynowych z żółtkiem czy białym mięsem. Posiłki należy przygotowywać z świeżych jarzyn, które powinny pochodzić z upraw, gdzie nie używa się nawozów syntetycznych lub z gospodarstw ekologicznych. Warzywa zielone, jak: sałata, fasolka szparagowa, groszek zielony, koperek oraz pietruszka zawierają duże ilości chlorofilu, karotenu, żelaza, wapnia i są względnie łatwo trawione. Chlorofil ma własności dezynfekujące i regenerujące błony śluzowe jelit i aby go jak najmniej utracić, należy gotować jarzyny krótko i najlepiej na parze. Po długim gotowaniu tracą 30 - 50% wartości odżywczej. Pozostałe jarzyny,
jak: brukselka, kalafior, rzodkiew biała i czerwona oraz seler, też powinny być stałym składnikiem jadłospisu dziecka.

Już od dzieciństwa nie należy przyzwyczajać dzieci do jedzenia słodyczy i wyrobów cukierniczych, produktów wysokoprzetworzonych oraz picia słodkich napojów czy dosładzanych soków jarzynowych i owocowych.

ZASADY ODŻYWIANIA DZIECKA W WIEKU 1 - 3 LAT

Po okresie bardzo dynamicznego rozwoju dziecka w okresie niemowlęcym następuje znaczne zmniejszenie tempa wzrostu. Od ukończenia pierwszego roku do trzeciego dziecko rocznie wzrasta o około 10 cm i zwiększa masę ciała o 2 - 3 kilogramy. Zmieniają się też potrzeby organizmu. Organizm dziecka zużywa zaledwie 2 - 3 % energii z pożywienia na potrzeby wzrostu, natomiast powyżej 50% wykorzystywane jest na potrzeby rosnącej aktywności fizycznej.
Racjonalne żywienie dziecka jest możliwe tylko wtedy, kiedy ma ono prawidłowe łaknienie. Chęć i potrzeba spożywania posiłków powinny być następstwem uczucia głodu. Można to osiągnąć, gdy przerwy między posiłkami będą dostatecznie długie, u dzieci starszych do 3 - 4 godzin. Powinny one spożywać trzy posiłki główne i czwarty lekki, składający się głównie z warzyw, owoców oraz wypieków z mąki razowej żyta i pszenicy. Naturalne soki przygotowane z świeżych owoców powinny być stałym elementem diety małego dziecka. Sokami wybitnie zasadowymi dla wewnętrznego środowiska organizmu są soki jarzynowe i można je łączyć z sokiem z owoców. Soków naturalnych nie należy dosładzać. Można podawać dziecku do picia dobrą wodę niskomineralizowaną lub z filtra o odwróconej osmozie. Należy wprowadzić również do diety surówki różnokolorowe oraz gotowane jarzyny.
W okresie leczenia grzybicy, kiedy dominującymi objawami są zaburzenia trawienia - wzdęcia, kolki i gazy, należy przejść na dietę bezglutenową*, bowiem gluten wywiera silne drażniące działanie na przewód pokarmowy, co może pogłębić zaburzenia pracy jelit związane z infekcją grzybiczą. Alternatywnym chlebem bezglutenowym może być chleb zrobiony z mąki kukurydzianej i amarantusa. Po eliminacji drożdżaka z organizmu i ustąpieniu objawów jelitowych, można wprowadzić do jadłospisu glutenowy chleb żytnio-razowy na naturalnym zakwasie lub chleb żytni pytlowy. Niezbędne jest wprowadzenie do stałego użytku jednego z probiotyków.
W przypadku alergii na białko jaj kurzych, należy bezwzględnie wyłączyć je z diety. O ile istnieje alergia na mleko krowie, to również nie należy podawać dziecku mięsa wołowego i cielęciny.